یکشنبه, 04 آبان 1399 - Sunday, 25 October 2020
کد خبـر : 6224
تاریخ انتشار: جمعه, ۰۴ مهر ۱۳۹۹ ۲۰:۳۸
دسته: یاداشت
پرینت
ایمیل

منطقه ی ارمبوشکان کجاست؟!

آوای پارسیان :سال ۱۳۷۰ که جهت ادامه ی تحصیل وارد دانشگاه اصفهان شدم،با چند برخورد بظاهر ساده در خلال تکمیل برگه های ثبت نام وپس از آن با یکسری اتفاق های مشابه دیگر در جریان راه اندازی انجمن شعر دانشکده و گردهمایی شاعران دانشجوی دانشگاه که مسلتزم معرفی جغرافیا و محل سکونت و خاستگاههای شعری شاعران و علاقمندان به شعر وادبیات بود،به وضوح دریافتم که نام واصطلاح ِ تحمیلی "پشتکوه"بر منطقه ی بلوک،سخت آزاردهنده وحداقل برای افرادی همچون من که در آن برهه در سنین جوانی و نوجوانی بسر می بردند،سخت برخورنده است.

 

 

اندک اندک با سایر دانشجویان بلوکی همچنین دوستان،همکاران، فرهنگیان وفرهیختگان آن سالها که مرتبط شدم وطرح موضوع کردم،دیدم نه تنها من که همگی دل پرخونی از این ماجرا دارند وانگاری که ظالمانه و کاملا ناخواسته نامی جعلی به آنان تحمیل شده باشد،همگی دنبال مفری برای گریز و راه نجاتی بودند تا ازین بلیّه ی ناخواسته ی نوظهور(اصطلاحِ پشتکوهی)که در ظاهر امر برای تسهیل وتسریع در امر فقرزدایی از منطقه و برای گسیل امکانات رفاهی از مرکز کشور و به بهانه ی آبادنی روستاهای محروم آن دیاربود، اما مابه ازا و برای دریافت این اندک تسهیلات و امکانات،منطقه ی بلوک، درگیر و دچار نامی شده بود که اضاله ی آن در بدایت امر ساده به نظر می رسید....اما!

 

 

وبقول حافظ: "که عشق آسان نمود اول ولی افتاد،مشکل ها...!"

 

برای غلبه بر این مهم،هیچ راهی نبود جز مبارزه و استقامت.

 

می بایست با همه ی ناهمواری ها و دشواری ها و وسنگلاخ و سختی راهِ پیش رو، با استعانت از خدای و مستظهر به اقبال عمومی مردم با فرهنگ منطقه واکثریت فرهیختگان و اهالی فرهنگ دوست ونخبگان،کاری می کردیم کارستان...

 

با مشورت گرفتن و همفکری با تنی چند از عزیزان دلسوز ،متوجه شدیم نخست در راه این تحول یعنی تغییر نام یا حداقل حذف نام جعلی "پشتکوه" و اصطلاح پشتکوهی،نیاز مبرم به اطلاع رسانی گسترده برای کسب تکلیف و واطلاع از نظرمردمی بود،لذا نامه ای با عنوان: "اهالی منطقه" آماده واز مبداء اصفهان به نشانی اکثریت برگزیدگان وبرزگان وقت در منطقه از چهوک تا چنیر واز ارغون تا درنگ ارسال شد.(هنوز نسخه هایی از آن نامه ی نخست را دوستان به یادگار نگه داشته اند از جمله دوست وهمکار بزرگوار، آقاناصر زارعی در رودفاریاب عکسی از نامه ی نخستِ مورد اشاره (بتاریخ سال۱۳۷۰)را چند وقت پیش برایم فرستاد).

 

در بخش هایی از آن نامه ضمن درخواست همگرایی واتحاد برای کمک به تغییر نام منطقه وپیشنهاد نام جدید،این دوبیت هم بنا به تجربه ی شعری آن سالها، نوشته بودم:

مثلِ نامش که به رسم ظلم گشته "پشتکوه"!/مُعترف هستیم و آگه بر تمام رنجِ کوه!

 

 

قلّه های بی ره و این صخره های سختِ سنگ!/شاهد درد است،درد و رنج های پشتِ کوه!

 

پیرو ارسال آن نامه به اهالی منطقه ومراکز ذیربط،در اقدامات و پیگیری های بعدی با توجه به شرایط سرسبزیِ منطقه ی بلوک در فصل بهار و برای حفظ یکپارچگی فرهنگی/جغرافیایی منطقه، نامِ"بهارستان" برای کل منطقه و جایگزین نام ساختگی وجعلی "پشتکوه"،به اهالی پیشنهاد شد که بسرعت مورد موافقت واقبال عمومی قرارگرفت.

 

متعاقبا نامه ای رسمی خطاب به دوایر اجرایی ذیربط استان،برای ثبتِ نامِ "بهارستان"تهیه شد که مورد تایید وامضاء و موافقت مجموع شوراهای محلی روستاهای متطقه،نمایندگیهای آموزش وپرورش،جهادسازندگی وسایر ادارات ونهادهای فرهنگی،اجتماعی وقت واکثریت قریب به اتفاق مردم قرار گرفت.

 

چنانچه همگی مستحضر و مطلع هستند در راستای ثبت این نام از طریق نماینده ی وقت دشتستان،تقسیمات کشوری،وزارت کشور،نهاد ریاست جمهوری و..‌. هم اقداماتی انجام شد و به تصویب مراکز ذیربط هم رسید،اما بعدها به دلیل دو بخش شدن منطقه، این نام جدید و یکپارچه ی پیشنهادی یعنی"بهارستان" آرام آرام به حاشیه رفت.به رغم اینکه به همت اهالی مراکزفرهنگی، نشریه وتیم فوتبال و...الخ نیز به نام"بهارستان" در افواه عمومی ودر محافل رسمی وغیر رسمی به تاییدِاجرا رسیده بود،که نشریه ی "آوای بهارستان" به مدیریت همکار گرانمایه آقای "حمید آب آذر" نمونه ای از آن دوران،هنوز هم فعال ومشغول خدمت رسانی است.

 


با این مقدّمه ی نه چندان کوناه،لازم است به عرض برسد،آن اهداف نخستینی که منجر به اقدام برای تغییر وانتخاب نام جدید ویا اطلاق نامی مشترک برای منطقه شد، همچنین روح حاکم بر اهداف غایی و نهایی از این نام گذاری مشترک،پس از گذشت سالیان،هنوز هم به قوّت خود باقی است.منطقه ای کلان و بزرگ با این وسعت جغرافیایی که از لحاظ قدمت و دیرینه و پیشینه ی فرهنگی وشایستگی های تاریخی/اجتماعی ومهم تر از همه داشتن نیروی انسانی مجرب و کارآمد، شایسته ومستعد بهره مندی از همه گونه امکانات اعم از: بیمارستان،دانشگاه،مراکزعمده ی تجاری،بازرگانی، فرآوری وبسته بندی ونگهداری عمده محصولات کشاورزی... و مهم تراز همه واجد صلاحیت عمومی برای شهرستان شدن است، حیف است که از امکانات ضروریِ اولیه محروم باشد.

 

برای سهولت در دستیابی به اهداف مترتب درین نوشتار،نخستین گامِ ضروری،حرکت در جهت انسجام ویکپارچگی اجتماعی وهمگرایی در اتحاد و وحدت مردمی است.

 

طبیعی ترین و نخستین اقدام ضروری، داشتن نامی واحد برای آغاز حرکت های توسعه ای بعدی است.

 

عجالتا برای تحقق این مهم نام "ارمبوشکان" که تلفیقی از نامهای قدیمی دوبخش بوشکان و ارم می باشد، پیشنهاد می شود.

 

با توجه به تجربه های مشابه در سایر مناطق جغرافیایی،اتفاق نظر واجتماع حول مشترکات از بدیهی ترین و ابتدایی ترین کارها برای نیل به اهداف مهم و کلان اجتماعی است که در نهایت آثار درخشانی برای جامعه در پی خواهد داشت.

 

امیدکه بزرگان،فرهیختگان و دلسوزان منطقه در راستای پیشرفت همه جانبه ی مردم فهیم و آگاه آن دیار،همکاری شایسته و در خور لیاقت مردمان سربلند آن سامان به منصّه ی ظهور وبروز و انجام برسانند.

 

پیشاپیش از حُسن توجه و استقبال عزیزان گرانمایه در "انجمن ادیبان بلوک ارمبوشکان" وهمکاری صمیمانه و وسعت نظر سایر اهالی فهیم، دلسوز و بزرگوارِ همدیار ممنون وسپاسگزارم.

 

با تقدیم احترام شایسته


فرزند کوچکِ شما/ سیدکرامت عباسی/سوم مهرماه ۱۳۹۹-اصفهان

 

 

نظر شما؟  
+ 0
مخالفم + 0
Bookmark and Share
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نوشتن دیدگاه